ตัวอักษรใต้ตัวเลขบนแป้นโทรศัพท์ มีไว้ทำไม ทั้งที่ใช้พิมพ์ไม่ได้ ?

ไขข้อสงสัย ตัวอักษรภาษาอังกฤษใต้ตัวเลขบนแป้นโทรศัพท์ มีไว้ทำอะไร ทั้งที่ใช้พิมพ์ก็ไม่ได้ มาหาคำตอบกัน

เคยสังเกตกันไหมว่าแป้นตัวเลขบนโทรศัพท์มือถือที่ใช้กันอยู่ทุกวันนี้ มักมีตัวอักษรภาษาอังกฤษกำกับอยู่ใต้ตัวเลข เช่น ABC ใต้เลข 2, DEF ใต้เลข 3 หรือ WXYZ ใต้เลข 9 ทั้งที่ทุกวันนี้เวลาจะพิมพ์ข้อความก็ใช้คีย์บอร์ดบนหน้าจออยู่แล้ว แถมกดตัวเลขเหล่านี้ก็ไม่ได้พิมพ์ตัวอักษรออกมาโดยตรง แล้วเพราะอะไรใดผู้ผลิตจึงยังคงใส่ตัวอักษรเหล่านี้ไว้จนถึงปัจจุบัน ซึ่งความจริงแล้วมันมีประวัติความเป็นมาที่ยาวนาน และยังมีประโยชน์ในบางสถานการณ์มากกว่าที่หลายคนคิด !

หากสังเกตแป้นโทรศัพท์มาตรฐาน จะพบว่ามีการจับคู่ตัวเลขกับตัวอักษรภาษาอังกฤษดังนี้

• 2 = ABC

• 3 = DEF

• 4 = GHI

• 5 = JKL

• 6 = MNO

• 7 = PQRS

• 8 = TUV

• 9 = WXYZ

ส่วนเลข 0 และ 1 โดยทั่วไปจะไม่มีตัวอักษรกำกับ (แม้ว่าบางประเทศหรือบางรุ่นอาจมีสัญลักษณ์เพิ่มเติม)

ก่อนที่โลกจะเข้าสู่ยุคสมาร์ตโฟน โทรศัพท์ส่วนใหญ่ยังเป็นโทรศัพท์บ้านและโทรศัพท์ปุ่มกด การใส่ตัวอักษรไว้บนแป้นตัวเลขเริ่มใช้มาตั้งแต่ช่วงกลางศตวรรษที่ 20 เพื่อให้ผู้ใช้สามารถโทรศัพท์ผ่าน "ชื่อ" แทนการจำหมายเลขทั้งหมด โดยในอดีต หลายประเทศ โดยเฉพาะสหรัฐอเมริกา นิยมใช้หมายเลขโทรศัพท์ที่มีทั้งตัวอักษรและตัวเลข เช่น

• KLondike 5-1234

• PEnnsylvania 6-5000

ซึ่งผู้ใช้เพียงดูตัวอักษรบนแป้นแล้วกดตัวเลขที่ตรงกัน ระบบก็จะแปลงเป็นหมายเลขโทรศัพท์ให้อัตโนมัติ

แม้ปัจจุบันจะไม่ค่อยเห็นแล้ว แต่หลายบริษัททั่วโลกยังคงใช้หมายเลขโทรศัพท์ที่สะกดเป็นคำ เพื่อให้ลูกค้าจดจำได้ง่าย เช่น

• 1-800-FLOWERS

• 1-888-APPLE

ตัวอย่างเช่น

FLOWERS

• F = 3

• L = 5

• O = 6

• W = 9

• E = 3

• R = 7

• S = 7

ดังนั้นหมายเลขจริงที่ต้องกดคือ 3569377 ต่อท้ายรหัส 1-800 ซึ่งวิธีนี้เรียกว่า Phoneword หรือการนำคำมาแทนหมายเลขโทรศัพท์ ช่วยให้จำเบอร์ได้ง่ายกว่าตัวเลขยาว ๆ

แม้ว่าปัจจุบันเราจะใช้คีย์บอร์ด QWERTY สำหรับพิมพ์ข้อความแล้ว แต่ผู้ผลิตสมาร์ตโฟนแทบทุกรายก็ยังคงแสดงตัวอักษรใต้ตัวเลขบนหน้าจอแป้นโทร. ออก ด้วยเหตุผลหลายประการ ได้แก่

1. รองรับการโทรหาเบอร์ที่เป็นคำ

หากพบเบอร์ในรูปแบบ Phoneword ผู้ใช้ก็สามารถมองตัวอักษรบนแป้นแล้วกดหมายเลขได้ทันที

2. เป็นมาตรฐานสากล

รูปแบบแป้นหมายเลขพร้อมตัวอักษรถูกกำหนดเป็นมาตรฐานของระบบโทรศัพท์มานานหลายสิบปี การคงรูปแบบเดิมไว้ช่วยให้ผู้ใช้ทั่วโลกคุ้นเคย และลดความสับสน

3. ใช้งานร่วมกับระบบโทรศัพท์อัตโนมัติ

บางระบบ IVR (Interactive Voice Response) หรือระบบตอบรับอัตโนมัติ อาจแจ้งให้กดตัวอักษรแทนตัวเลข เช่น “Press the first letter of your last name.” ให้ผู้ใช้สามารถอ้างอิงตัวอักษรบนแป้นเพื่อกดหมายเลขที่ตรงกันได้

ในยุคโทรศัพท์ปุ่มกด (Feature Phone) ก่อนหน้าสมาร์ตโฟน การพิมพ์ข้อความ SMS ต้องอาศัยตัวอักษรบนแป้นเหล่านี้ เช่น

• กดเลข 2 หนึ่งครั้ง = A

• กดเลข 2 สองครั้ง = B

• กดเลข 2 สามครั้ง = C

ซึ่งในต่อมาก็มีระบบ T9 (Text on 9 keys) ที่ช่วยเดาคำ ทำให้พิมพ์ข้อความได้รวดเร็วขึ้นโดยไม่ต้องกดซ้ำหลายครั้ง ตัวอักษรบนแป้นโทรศัพท์ในอดีตจึงไม่ได้เป็นเพียงสัญลักษณ์ แต่เป็นคีย์บอร์ดสำหรับพิมพ์ข้อความจริง ๆ ด้วยนั่นเอง

อย่างไรก็ตาม สำหรับสมาร์ตโฟนทั้ง Android และ iPhone โดยทั่วไป ไม่สามารถพิมพ์ข้อความผ่านแป้นโทรออกได้ เพราะหน้าที่ของตัวอักษรที่แสดงไว้เป็นเพียงตัวอ้างอิงเท่านั้น ไม่ได้เชื่อมกับระบบป้อนข้อความเหมือนโทรศัพท์ปุ่มกดในอดีต ซึ่งถ้าหากต้องการพิมพ์ข้อความ ผู้ใช้จะใช้คีย์บอร์ดบนหน้าจอที่แยกต่างหาก ซึ่งรองรับทั้งภาษาไทย ภาษาอังกฤษ และภาษาอื่น ๆ ได้สะดวกกว่า